Badwaterkinderen

In de tijd van koffie-, nalu-, redbullloos,
moet een qui-vivegeest met een stel slapeloze,
bloeddoorlopen ogen, onmisbaar zijn geweest.
Hierop zijn we uitgeselecteerd, de onrust
dragen we nog steeds met ons mee.

Toch heerste even de waan
van het sedentair bestaan,
de vruchtbare halvemaan,
de overschot aan graan.
Het horizonturen leek
voorlopig overbodig.

Nu lost onder een glazen stolp
een tablet de verveling op.
Op een stadsplein
rolt een tumbelweed voorbij.
De herlaadkaart versnijdt
de verstrooiing die
gretig wordt opgesnoven.

‘Ik ben er voor jou’,
vlijt het mobieltje
‘en ontneem je de vraag
of God bestaat en of je het waard
bent te leven, filosofie, een relikwie
uit de oudheid, meer niet.’

Het leven glijdt aan ons voorbij
We zijn vrij, vrij van honger,
vrij van samen, vrij van pijn,
het genieten gaat ongehinderd voort
Geen van ons heeft door
hoe grijs de kleuren zijn.

– Nils Iwens

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s