Een Vermoedelijke Vrijdag

Op een vermoedelijke vrijdag vergeet ik
mezelf weer even. Er ligt nochtans veel
dorre afleiding op de loer en zelfs
noodzakelijke taken laat ik vallen, want
vermoedelijk verging de wereld, op een vrijdag.

Toeval of niet? Ik geloof al lang niet meer in het lot.

Misschien hebben de Maya’s gewoon de zoveelste verjaardag van de uitvinding van het weekend voorspeld.

Voor mij is er niks veranderd.

Hooguit wil ik wederom nog steeds –
geprikkeld door een albatros, vermomd als plastic zakje
en een weekdier in porselein, zo kan het er ook nog zijn.
En zo enkel zal het blijven –
een geëngageerd gedicht schrijven in schaduwgroene inkt.
Maar laat ik deze opnieuw opgelopen kalverliefdheid op de proef stellen
en het nog even uitstellen.

Sommige zaken wachten beter tot de illusie
van het weekend de alledaagsheid van de banken
spoelt en in eb vloedig vernauwt tot een berg op zee,
waar die albatros haar nest heeft en weekenddieren
hun behoefte doen in porseleinen schelpen.

En op een vermoedelijke vrijdag zal ik haar zeggen:
‘Gij zijt mijn ogen. Ik zal uw goed hart zijn.’
En ze zal niet meer weten wat ik daarmee bedoel.

– Hidde Moens

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s