Haar Arme Vader

Soms kijk ik door tot de klei in jou,
dan wil ik woelen en kneden,
tot het de bodem is voor mijn zaaien.

Ooit kwam familie voor vrienden, vrienden
voor geliefden, maar je fundamenten zouden vallen.
Je vader, de narre koning, de halfbakken god.
Op zijn troon, je moeders billen leuningen,
haar lippen raadgevers.

Hij wou teveel gronden houden
zoals hij ze kende:
een landschap zonder water
en hij had het mooiste,
maar het armste rijk.

Enkel geliefden maken werkelijk nieuwe werelden.
Je laat het uit je bekken galmen.

– Vincent Dewerie

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s