Interview

Interview met Vincent Dewerie over DichtatuurTSS_7568

Advertenties

Zelfs Dan

er gaat geen dag voorbij
of ik heb ze geteld
geen seconde sleept zich voort
of een nieuwe gedachtestreep
maakt zich meester van mijn hoofd

er strijkt geen uur zich neer
onder mijn huid of
de tijd tikt mijn vinger aan de pols
het trilt verstilt en spreekt
zonder te verwoorden

zelfs dan
en dan nog
zelfs dan

er hoort geen nieuws te zijn
op plekken waar niets nieuw is
maar als niets iets is
dan is niets niet niets
dan is het steeds opnieuw …

er schijnt geen glans op niets
en iedereen ziet het en weet het
en vergeet het opnieuw
alles op al die plekken
het is niet niets

zelfs dan
en dan nog
zelfs dan

er ebt geen zee weer naar zichzelf
zonder golven in de wind te slaan
geen horizon strekt zich te ver of
verder naar de waterige maan
zonder daarbij soms stil te staan

zelfs als al het water in de wereld
ons slurpend op zou slokken
zelfs al kermt en piept en schuurt
en braakt en blaakt en blaat het
of gaat alles onterecht ten onder

zelfs dan
en dan nog
zelfs dan

zelfs als al de dingen zouden laten
om nog verder te dingen
zelfs al zegt de aarde dat ze beeft
zal niets zo doordringen
als een verhaal
dat niet verteld wordt
maar beleefd

en dan nog
zelfs dan
en dan nog

 – Arno Moens

(‘Zelfs Dan’ Live)

Voordracht onder Voorwaarden

Naar aanleiding van veelgestelde vragen omtrent de regels die wij dichters onszelf opleggen bij het voordragen van poëzie, voeg ik bij deze tekst, te beschouwen als manifest, enkele criteria toe.

 

  • Verengde vormen van dogma’s zijn welkom, maar wel zonder rijm of reden.
  • Vliegenvangers — dit verstaan we onder opvallende, op het eerste zicht aantrekkelijke, maar gevaarlijke metaforen — zijn enkel daar waar nodig op te hangen.
  • Muggen moeten muggen blijven, tenzij het dogmamuggen zijn, waarvoor in dat geval wordt verwezen naar punt 1 in dit manifest.
  • Moord wordt vanaf heden niet meer toegestaan.
  • Kannibalisme wordt getolereerd, tenzij voorafgegaan aan moord.
  • Gezelligheid en andere taalkundige eenhoorns worden niet vertaald, tenzij vrij.
  • Vrijheid wordt woord per woord, letter per letter exact vertaald, uitsluitend zoals het er staat en volgens de regels van de kunst.
  • Kunst wordt doodgezwegen.
  • Dood wordt kunst.
  • Zwijgen wordt luidop vervoegd, tenzij het over kunst gaat.
  • Taalspelletjes en andere spielerei zijn strafbaar.
  • Rebelse acties maken de clou, tenzij er geen is.

 

Om dit laatste criterium — en bijgevolg het hele manifest — nader toe te lichten, stel ik de volgende vraag, met bijpassend, verhelderend antwoord:

Q: Beschrijf jezelf in drie woorden.
A: Ik ben een rebel.

 

 – Hidde Moens

Badwaterkinderen

In de tijd van koffie-, nalu-, redbullloos,
moet een qui-vivegeest met een stel slapeloze,
bloeddoorlopen ogen, onmisbaar zijn geweest.
Hierop zijn we uitgeselecteerd, de onrust
dragen we nog steeds met ons mee.

Toch heerste even de waan
van het sedentair bestaan,
de vruchtbare halvemaan,
de overschot aan graan.
Het horizonturen leek
voorlopig overbodig.

Nu lost onder een glazen stolp
een tablet de verveling op.
Op een stadsplein
rolt een tumbelweed voorbij.
De herlaadkaart versnijdt
de verstrooiing die
gretig wordt opgesnoven.

‘Ik ben er voor jou’,
vlijt het mobieltje
‘en ontneem je de vraag
of God bestaat en of je het waard
bent te leven, filosofie, een relikwie
uit de oudheid, meer niet.’

Het leven glijdt aan ons voorbij
We zijn vrij, vrij van honger,
vrij van samen, vrij van pijn,
het genieten gaat ongehinderd voort
Geen van ons heeft door
hoe grijs de kleuren zijn.

– Nils Iwens

Niets Nieuws

kranten en aanverwanten
verspreid over de vloer
zo wordt er niets vuil
wanneer ik neuk
met een net te jonge hoer

vocht sijpelt in de sportrubriek
dit is op zijn minst ludiek
hierover aanvaard ik geen kritiek

vraag maar aan haar
ze vindt het niet erg
ik was net klaar
toen ik besefte
hoeveel het van me vergt

we praten nog na
maar vermoeidheid valt
zwaar als een blok

wanneer ik wakker word is ze weg
samen met
mijn hele hebben en houden

ik hoop
dat ze er meer aan heeft te houden
dan ik

 – Arno Moens

Antropoceen

Volgens recent wetenschappelijk onderzoek en vooral volgens de kranten die ik lees, is het tijdperk van de mens eindelijk aangebroken. Voorheen was het dus een tijdperk van iets anders.

Hoe baken je zoiets af? Ik begrijp dat er wellicht verschillende soorten bodemonderzoeken en koolstofdateringen aan zo’n conclusie voorafgaan, maar desondanks kan ik met geen enkel deel van mijn dierlijk brein bij de gedachte dat je iets waarvan je zelf deel uitmaakt, je op een geheel objectieve manier kan benoemen. Mijn menselijk brein zegt dan weer dat we tot alles in staat zijn, niettemin tot het beëindigen van dit recent aangebroken tijdperk. En hoe glorieus is het al niet geweest! Maar goed, met of zonder de mens, de wereld is niet perfect.

 

Voor jou word ik wie je wil

Maak me klaar

Zet me aan

Verzet je

Verzetje

Samen verzet je meer dan alleen

Perfect samen zijn is dus het antropoceen

Samen perfect, iedereen streven, neen,

Iedereen samen streven naar

Minder verzetjes.

 

Mijn idee van een ware en duurzame utopie is geen wereld vol perfecte mensen, maar een wereld vol imperfecte mensen die durven toegeven dat ze niet perfect zijn. Een wereld vol mensen met een gezonde dosis zelfspot. De zelfspotlight is een gat in de markt.

– Hidde Moens